Verhalen van sporters en vrijwilligers

Loes en Elle van Os: al jaren het warme hart van het G-team van SCMH

De zussen Loes (28) en Elle (33) van Os zijn al ruim elf jaar de drijvende krachten achter het G-team korfbal van SCMH in Mariaheide. Maar ook daarvoor waren ze al actief binnen de vereniging. Hun betrokkenheid zit diep…en dat voel je in alles wat ze doen.

Elke woensdag verzorgen Loes en Elle de training voor het G-team, dat bestaat uit zes enthousiaste leden van rond de twintig jaar. Daarnaast begeleiden ze het team iedere maand bij regionale toernooien. Ook organiseren de zussen elk jaar een toernooi in Mariaheide. Daarbij helpt de hele familie mee. Iedereen draagt op zijn of haar eigen manier een steentje bij.

“Wij vinden het eigenlijk heel normaal wat wij doen”, vertelt Loes bescheiden. Elle vult aan: “Mooi om te zien hoe het team gegroeid is en enthousiast is, daar doen we het voor.”

Het G-team staat nu als een huis. In de beginjaren hebben de zussen zich met veel inzet sterk gemaakt om het team op te bouwen. De lijnen met het bestuur en andere vrijwilligers zijn kort en ook samen zijn Loes en Elle perfect op elkaar ingespeeld.

De nominatie en het winnen van de Publieksprijs zien zij als een mooie waardering voor hun inzet. Dankzij de aandacht rondom die prijs, kwamen ze in contact met Dolf Nijbroek, korfbaladviseur en -instructeur bij het Koninklijk Nederlands Korfbalverbond (KNKV) en hij bood toen een clinic aan voor de hele vereniging!

Met hun inzet laten Loes en Elle zien hoe belangrijk vrijwilligers zijn voor een vereniging. Zoals de zussen het zelf mooi zeggen: “Elke taak, hoe klein ook, zorgt ervoor dat de vereniging kan draaien.”

Elle en Loes

Voor veel kinderen en jongeren is voetbal meer dan een sport. Dankzij vrijwilligers zoals Tijl van der Linde (16 jaar) kunnen zij elke week met plezier het veld op. 

 Tijl won vorig jaar bij de uitreiking van de Sport Awards de Publieksprijs jeugd voor zijn vrijwilligerswerk bij voetbalclub RKSV in Schijndel. De nominatie en de winst kwamen voor hem als een grote verrassing. “Ik vind het een eer. Fijn dat ik gezien word”, aldus Tijl. 

 Tijl voetbalt al fanatiek sinds zijn zesde. Hij is ook groot fan van Liverpool. Toen hij 11 jaar was, begon hij met helpen bij voetbalclub RKSV in Schijndel. Eerst begeleidde hij de Kabouters. Later gaf hij training aan de Scotty’s. Ook fluit hij elke week jeugdwedstrijden als scheidsrechter. 

“Voor mij is deze taak een goede leerschool. Ik leer om door de ogen van de scheidsrechter naar een wedstrijd te kijken. Dan merk ik dat het niet altijd een makkelijke taak is”, vertelt Tijl. Tijdens het voetballen was hij het zelf namelijk ook niet altijd eens met de scheidsrechter. Daarom wilde hij graag zelf ervaren hoe het is om in die rol te staan. 

Naast zijn werk op het veld helpt Tijl ook regelmatig mee bij activiteiten voor kinderen tijdens het kamp. Omdat veel mensen binnen de club hem kennen, trad hij tijdens het kamp zelfs op als ‘The Masked Singer’. 

 Tijl vindt de uitreiking van de Sport Awards een goed en heel leuk initiatief. Volgens hem helpt het om vrijwilligers te motiveren. Hij ziet hoe belangrijk het is, dat iedereen iets doet voor de club. “En of je nu veel uren besteedt of maar een klein beetje: draag bij, zodat kinderen kunnen blijven voetballen.” 

Een sportkampioen word je niet alleen! Achter elke overwinning staat een vereniging, toegewijde vrijwilliger en ouders die alles mogelijk maken. Samen vormen ze het team dat sport bereikbaar en succesvol maakt! Wij gaan in gesprek met Ziva en Lita van Weert, 2 zusjes en hun moeder Ellen van Kempen uit Sint-Oedenrode:

Fotograaf: Jan Ebbenn

Ziva (13 jaar): Brabants Kampioen Schoonspringen op 1 meter en 3 meter plank. Nederlands Kampioen Synchroonspringen 3 meter plank.
Lita (16 jaar): 3 x Nederlands Kampioen Schoonspringen: op 1 meter en 3 meter plank en synchroon. 2x 10^e op de Europese jeugdkampioenschappen en ook dit jaar gekwalificeerd voor dit grote eindtoernooi.

Toen Lita en Ziva vorig jaar een Sport Award kregen, kwam de huldiging letterlijk aan huis. “De wethouder Sport, Johan van Gerwen rolde samen met zijn collega’s de rode loper uit voor onze deur. Buren kwamen kijken, onze ouders waren erbij. Het voelde echt speciaal dat de gemeente je op deze manier erkent,” vertellen de zussen. Voor hun moeder Ellen, die hen had opgegeven, was het een mooi moment. “Bij PSV Schoonspringen en in de gemeente Eindhoven krijgen ze ook waardering tijdens de Eindhovense Sport Awards, maar zo’n huldiging in je eigen dorp is toch ook wel heel leuk.”

De motivatie van Lita is duidelijk: in 2032 wil ze meedoen aan de Olympische Spelen. “Ik hou van de afwisseling in mijn sport, van mezelf blijven uitdagen,” zegt ze. “Het is het zeker waard om vroeg op te staan om te gaan trainen. Ik ga er 99% van de tijd met plezier naar toe.” Lita combineert haar sport met haar Havo-opleiding op Parmant Topsport Talentschool in Eindhoven. Daar volgt ze Topsportonderwijs 2.0. Ze volgt geen klassikale lessen, maar werkt onder begeleiding van een mentor zelfstandig met een studieplanner en kan hulp vragen aan vakdocenten als dat nodig is. Trainen doet ze dus ‘s ochtends en ‘s middags onder schooltijd.
Voor Ziva is de balans inmiddels veranderd. Na een val op de plank verloor ze het plezier in de sport. Ze liep tegen mentale grenzen aan bij steeds moeilijkere sprongen waardoor ook een goed wedstrijdprogramma ontbrak. “Ik ben trots op wat ik heb bereikt, maar het is tijd voor een nieuwe uitdaging buiten het zwembad.”

Hun moeder speelt een onmisbare rol. “Na mijn werk om half 5 eten en direct door naar het zwembad, en dat jarenlang 5 dagen in de week. Dankzij de flexibiliteit van mijn werk lukte me dit. Maar nu Lita vooral overdag traint, krijg ik weer wat meer vrije tijd in de avond. Meedoen aan internationale wedstrijden kost daarnaast veel geld, dus ik ben ook regelmatig bezig met sponsoren binnenhalen om het betaalbaar te houden”. Ellen is daarnaast ook actief in het bestuur van PSV Schoonspringen en verzorgt de social media. Een vereniging kan namelijk niet zonder de hulp van ouders en vrijwilligers.

Wat ze andere sporters en ouders mee willen geven? “Stel je eigen doelen, werk samen met je trainer en probeer dingen gewoon,” zegt Lita. “Laat je niet te veel beïnvloeden door anderen. Plezier moet voorop staan.” Ellen vult aan: “Als ouder ben je heel belangrijk in dit proces. Maar het is prachtig als je ziet waar het toe leidt en ik ben elke keer weer trots als ik ze een nieuwe sprong zie maken.”

Beide zussen zijn ook dit jaar weer kampioen en worden in oktober opnieuw gehuldigd door onze wethouder. “We wensen alle sporters en hun ouders veel plezier. Zo’n huldiging is een eer en een mooie beloning voor al het harde werk.”

Een sportkampioen word je niet alleen! Achter elke overwinning staat een vereniging, toegewijde vrijwilligers, en ouders die alles mogelijk maken. Samen vormen ze het team dat sport bereikbaar en succesvol maakt! We gaan in gesprek met sportkampioen Laura Hartman uit Veghel.

Laura Hartman (14 jaar). Drievoudig Nederlands Kampioen Handboogschieten, 2 x outdoor en 1 x indoor.

Vorig jaar werd Laura totaal verrast toen zij een Sport Award ontving van wethouder Johan van Gerwen. “Ik dacht dat ik een wedstrijd had, maar er stond een grote bus bij de schietbaan. Er lag een rode loper, er kwam een dj tevoorschijn, en er waren veel mensen. Ik dacht… wat is dit nou?” Ook voor haar ouders kwam het als een totale verrassing. De vereniging, De Rozenjagers uit Eerde, had Laura namelijk opgegeven. “Ik had zelf nog nooit van de Sport Awards gehoord,” zegt Laura. Ze kreeg achteraf veel reacties en complimenten.

Al op jonge leeftijd zag ze in het Sjors Sportief-boekje dat de sport handboogschieten werd aangeboden. “Ik zat toen in groep 5 en pas in groep 7 mocht je je hiervoor opgeven. Toch bleef het in mijn gedachten hangen.” Laura deed eerst een paar jaar aan hockey. Zodra het wel mocht meldde ze zich direct aan.

Haar drijfveer is: “Lekker schieten. Als het lukt, is het mooi. En als het niet lukt, gewoon blijven proberen. Ooit meedoen aan de Olympische Spelen zou geweldig zijn, maar niet ten koste van alles.”

Ze traint ongeveer vier uur per week. Voor het outdoor schieten kan ze terecht bij de schietbaan in het Geerbos in Veghel, want daar is voldoende ruimte. De wedstrijden zijn vaak ver weg, soms zelfs in Slovenië. Haar ouders maken daar tijd én geld voor vrij.

Laura kan deze sport goed combineren met haar opleiding aan het Fioretti College. Ze zou ook een speciale topsportopleiding kunnen doen in Papendal als ze daarvoor gevraagd wordt. Daar moet je intern verblijven en wordt er rekening gehouden met je trainingen. “Misschien later, als vervolgopleiding als ik wat ouder ben. Dan lijkt me dat wel leuk. Nu blijf ik nog lekker thuis.”

Laura vindt het geen zware sport, want je kunt de trekkracht van de boog aanpassen aan wat je aankunt. Inmiddels heeft ze al veel spieren opgebouwd en wordt ze steeds sterker. “Handboog-schieten is een sport waarbij je je goed moet kunnen concentreren, en dat helpt me ook op school.”

Of ze dit jaar weer gehuldigd wordt? “Dat zou mooi zijn – weer iets voor in de prijzenkast erbij!”
Laura wenst alle sporters en vrijwilligers veel plezier met de huldigingen in oktober. “Lekker gewoon van genieten!”

Ronald van Kol (47) is een echte Boerdonkenaar en al sinds zijn zesde lid van voetbalvereniging RKSV Boerdonk. Voetbal, de club en het dorp liggen hem na aan het hart. Van huis uit heeft hij meegekregen dat je elkaar moet helpen. “Zonder vrijwilligers valt alles stil. Zij zijn het hart van de samenleving, en ik vind het belangrijk om mijn steentje bij te dragen,” vertelt Ronald. Naast vrijwilliger bij de voetbalclub is hij ook actief bij de carnavalsvereniging in Boerdonk en tevens voorzitter van Stichting Algemeen Boerdonks Belang.

Inmiddels is hij al éénenveertig jaar lid van de club en sinds zijn achttiende actief als vrijwilliger. Naast zijn studie en werk heeft hij jarenlang gevoetbald, maar tegenwoordig zet hij zich op een andere waardevolle manier in. Hij begon als redactielid van het clubblad, werkte mee aan het jubileumboek en kwam via de sponsorcommissie in het jeugdbestuur terecht. Zijn grootste trots is de samenwerking met het jeugdbestuur van voetbalvereniging RKVV Keldonk. Sinds 2016 bundelen beide clubs hun krachten, zodat kinderen en jongeren kunnen blijven voetballen. “Samen kun je meer!”

De huldiging kwam voor Ronald als een complete verrassing. Die dag was hij gevraagd om het ouder-kind toernooi te begeleiden, waardoor er veel kinderen, ouders en leiders aanwezig waren – precies zoals het bestuur het had bedacht toen ze hem opgaven voor de Sport Awards. “Op een gegeven moment riep de voorzitter mij naar voren en zag ik de bus van de Sport Awards On Tour staan. Ik dacht: dat zal toch niet voor mij zijn?” Maar het was wél voor hem. Het werd een bijzonder moment, met zelfs zijn familie erbij. “Het is zo fijn om waardering te krijgen van de club waar je je voor inzet. Die dankbaarheid geeft energie.”

RKSV Boerdonk telt op dit moment zo’n honderd vrijwilligers. Gelukkig zijn er nog altijd mensen die opstaan om te helpen, maar het blijft een belangrijk aandachtspunt. Ronald besluit: “Vrijwilligerswerk geeft zoveel voldoening. Dat wil ik meegeven aan iedereen die nog twijfelt om het te gaan doen.”